مقدمه: بیماری های ایسکمیک قلب شایع ترین علت مرگ در کشورهای توسعه یافته می باشند. یکی از روشهای درمانی این بیماریها عمل بای پس شریان کرونر قلب( Coronary Artery Bypass Graft (CABG است. با توجه به روند صنعتی شدن کشور و افزایش شیوع بیماریهای شرایین کرونر این مطالعه بنا به ضرورت صورت پذیرفت.مواد و روشها: در این مطالعه سه ساله از مهر ماه 1375 الی مهر ماه 1378 عوامل خطر عمل CABG در بیمارستان امام خمینی و میزان تأثیر آنها در مرگ و میر این بیماران مطالعه شد. طی مطالعه، 20 عامل خطر شامل سن، جنس، مصرف سیگار، سابقه خانوادگی بیماریهای قلبی، دیابت، چاقی مفرط، هیپرکلسترولمی، فشار خون بالا، تپش قلب، نارسایی کلیه، بیماری انسدادی مزمن ریه، سابقه انفارکتوس قلبی، نارسایی احتقانی قلب، سابقه PTCA ، سابقه( Cardio Pulmonary Resuscitation (CPR و سابقه اندرآتکتومی بررسی شدند، این مطالعه بصورت مقطعی انجام گردید. یافته ها: تعداد 635 بیمار، 467 مرد( 73.5 درصد) و 168 زن ( 26.5 درصد) تحت بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی 58.5 سال با انحراف معیار 9.56 سال بود. از میان عوامل بررسی شده فاکتورهای سیگار Coronary Heart Failure (CHF) ، اندارکتومی، سابقهCPR، سابقه استفاده از pace maker، تپش قلب، در مرگ و میر بیماران مؤثر بود. با توجه به آنالیز آماری انجام شده مشخص گردید سیگار کشیدن در جنس مرد بطور معنی داری به عنوان عامل خطر می باشد (p=0.04)، همچنین CHF در زنان (p=0.03) اندارترکتومی در هر دو جنس (p=0.003) و به تفکیک در مردان (p=0.004)، pace maker در هر دو جنس (p=0.00006) و به تفکیک در زنان (p=0.05) و مردان (p<0.0001)، تپش قلب در هر دو جنس (p=0.0001) و زنان (p=0.002)، CPR درهر دو جنس و مردان (P<0.001) و زنان (P<0.001) در مرگ و میر بعد ازCABG مؤثر بودند.نتیجه گیری و توصیه ها: CHF، آندارترکتومی ساقهCPR ، استفاده از pace maker، تپش قلب و سیگار از عوامل مؤثر در مرگ و میر بعد از CABG شناخته شدند.

مقدمه: بیش تر موارد بیماری های قلبی عروقی از جمله سکته قلبی در افراد مسن رخ می دهد اما بیش از 5 تا 10 درصد موارد آن را افراد جوان تر تشکیل می دهند. از طرفی بروز تصلب شرائین و عوارض ناشی از آن در سنین پایین، سیر شدیدتر و پیشرونده تری نسبت به بروز آن در افراد مسن دارد لذا با توجه به این تفاوت در سیر طبیعی بیماری در دو گروه افراد جوان و مسن مطالعه حاضر به منظور مقایسه عوامل خطر گرفتاری عروق کرونر قلبی در دو گروه افراد زیر 45 سال و بالای 45 سال انجام پذیرفت.مواد و روش ها: مطالعه به روش مورد و شاهدی با استفاده از داده های retrospective پرونده های بیمارستانی بر روی 200 مورد و 400 شاهد که مورد ها از تمام افراد زیر 45 سال بستری شده به علت گرفتاری عروق کرونر قلبی در فاصله سال های 84 الی 86 و شاهدها به روش نمونه گیری تصادفی ساده از افراد بالای 45 سال بستری به علت گرفتاری عروق کرونر قلبی در فاصله همان سال ها انتخاب شدند و داده های مطالعه با استفاده از روش آماری لجستیک رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.یافته ها: در این مطالعه سابقه مصرف سیگار (P=0.009, OR=2.54)، کلسترول بالا (P=0.006, OR=3.96)، پایین بودن HDL کلسترول (P<0.001, OR=5.53) و سابقه فامیلی مثبت ابتلای زودرس به بیماری های قلبی و عروقی (P=0.009, OR=3.15) با گرفتاری عروق کرونر قلبی زیر 45 سال ارتباط معناداری داشتند.نتیجه گیری: مطالعه ما مهم ترین عوامل خطر مرتبط با گرفتاری عروق کرونر قلبی را در سنین پایین مصرف سیگار، سابقه خانوادگی زودرس بیماری های قلبی و عروقی، پایین بودن HDL کلسترول، بالابودن کلسترول به دست آورد.

بیماری های قلبی، شایع ترین علل مرگ و میر در کشورهای توسعه یافته و همچنین در کل دنیا هستند و طبق پیش بینی سازمان بهداشت جهانی، عامل اصلی مرگ و میر در سراسر دنیا در سال 2020 خواهند بود. شایع ترین عمل جراحی در مبتلایان به تنگی عروق کرونر، جراحی تعویض عروق کرونر (‍Coronary Artery Bypass Graft-CABG) است. به منظور تعیین احتمال بقای بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر پس از عمل جراحی (CABG) در سال 1380 در بیمارستان دکتر شریعتی تهران، 340 بیمار (83 زن و 257 مرد) که در مدت 6 ماه تحت عمل Isolated-CABG قرار گرفته بودند، بررسی شدند. عوامل خطر مهم بیماری عروق کرونر از جمله سابقه پر فشاری خون (Hypertension-HTN)، دیابت (Diabetes Mellitus-DM)، چربی خون، مصرف سیگار و سابقه CABG قبلی در بیماران بررسی گردید. عوامل خطر مربوطه، به علاوه سن، نمایه توده بدنی (Body Mass Index-BMI)، کسر تخلیه (Ejection fraction )، اولویت (Priority) عمل جراحی، مدت زمان بیهوشی، پمپ و کلامپ آئورت زنان و مردان نیز مورد مقایسه قرار گرفتند. برای تعیین میزان بقای بیماران نیز از روش تحلیل بقا استفاده گردید. در این مطالعه، مصرف سیگار در مردان نسبت به زنان بیشتر بود. سابقه HTN، DM، چربی خون و میانگین BMI در زنان بیش از مردان بود. همچنین زنان از مردان مسن تر بودند، Ejection fraction آنها بیشتر بود و عمل های جراحی غیرانتخابی در زنان بیشتر از مردان انجام شده بود. از 3 نوع رگی که برای پیوند استفاده شده بود، شریان رادیال در مردان نسبت به زنان بیشتر به کار رفته بود. تعداد پیوند از یک تا شش رگ متفاوت بود، ولی در اکثر موارد 3 یا 4 پیوند استفاده شده بود.متوسط زمان بیهوشی، بستن آئورت (Aortic cross-Clamp) و پمپ در زنان و مردان اختلاف معنی داری نداشت. میانگین مدت اقامت زنان، پس از عمل بیش از مردان بود. در کل، تعداد 7 مرد (2.7 درصد) و 10 زن (12 درصد) در زمان بستری در بیمارستان فوت شدند. احتمال بقای یک ماهه بیماران با روش (Kaplan Meier) در مردان 97.12 درصد، در زنان 88.43 درصد و در کل بیماران، 95.29 درصد به دست آمد. در این مطالعه، عواملی که با کاهش احتمال بقا همراه بودند عبارت بودند از: جنس مونث، سابقه HTN، هیپرلیپیدمی (زیاد بودن چربی خون)، سابقه قبلی CABG، سابقه بستری در بخش مراقبت های ویژه قلبی (‍Cardiac Care Unit-CCU)، عمل های جراحی غیرانتخابی، مدت زمان بیهوشی و کلامپ طولانی.

مقدمه: بیماری های قلبی عروقی شایع ترین علت مرگ و میر در کشورهای توسعه یافته و همچنین بسیاری از کشورهای در حال توسعه می باشند، بطوری که طبق برآوردهای انجام شده حدود 45-40 درصد از علل مرگ و میر را به خود اختصاص می دهند. در کشور ما نیز آمار حکایت از شیوع بسیار بالای این بیماری ها دارد و از بیماری های قلبی عروقی به همراه تصادفات به عنوان مهم ترین علل مرگ و میر در کشور نام برده شده است. بطوری که طبق اعلام رسمی معاونت محترم سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در سال 1385، حدود 70000 نفر بر اثر بیماری های قلبی عروقی جان خود را از دست داده اند. همچنین بیماری قلبی عروقی یکی از مهم ترین علل ایجاد نقص عضو در افراد می باشند. طی این مقاله نویسندگان قصد دارند تا جهت آشنایی بیشتر جامعه پزشکی و همکاران گرامی با این مقوله، نحوه تعیین میزان نقص عضو در بیماری های قلبی عروقی را بر اساس معیارهای علمی و استانداردهای جهانی همراه با جزییات و با همان روشی که در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان در حال انجام است را شرح دهند.بحث: همانطور که در ابتدا ذکر شد به دلیل شیوع بالای بیماری های قلبی عروقی در کشور ما، میزان نقص عضو ایجاد شده به دنبال ابتلا به این بیماری ها نیز از شیوع بالایی برخوردار است، ولی متاسفانه تاکنون توجه چندانی به این مساله نشده است و عملا روش علمی شناخته شده ای جهت تعیین میزان نقص عضو در بیماری های قلبی عروقی که مورد توافق و استفاده اکثر پزشکان کشور باشد وجود ندارد.نتیجه گیری: ارزیابی و تعیین میزان نقص عضو و از کارافتادگی قلبی عروقی، مقوله ای نسبتا پیچیده و مشکل می باشد. تعیین میزان نقص عضو بر عهده پزشک می باشد که با استفاده از شکایت های بیمار و با تکیه بر یافته های بالینی به دست آمده از معاینه پزشکی و روش های پاراکلینیک مناسب، میزان نقص عضو تعیین می گردد. ولی در مورد از کارافتادگی و تعیین درصد آن، پزشک تصمیم گیرنده نهایی نیست و از کارافتادگی فرد با توجه به موارد مختلفی همچون درصد نقص عضو، مسایل روحی- روانی، مسایل اجتماعی و مهم تر از همه شغل فرد و توسط یک تیم تعیین می شود.

اهداف: بیماری های عروق کرونر شایع ترین عامل مرگ و میر هستند. عوامل خطر در افزایش شیوع بیماری های عروق کرونر نقش دارند که می توانند مربوط به محل جغرافیایی، عادات زندگی، فرهنگ و غیره باشند. این مطالعه با هدف بررسی عوامل خطر بیماری های عروق کرونر در شهر کرمان انجام شد.روش ها: این پژوهش مقطعی روی 400 نفر از جمعیت بالای 20 سال شهر کرمان در سال 1383 که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده بودند، انجام شد. از پرسش نامه پژوهشگر ساخته و چک لیست ثبت اطلاعات برای جمع آوری داده ها استفاده شد. بعد از اندازه گیری وزن، قد و فشارخون افراد در محل زندگی آنها، معرفی نامه برای اندازه گیری قندخون ناشتا، کلسترول و تری گلیسرید در اختیار آنها قرار گرفت و داده های مربوط به شیوه زندگی از طریق مصاحبه ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری مجذور کای، تی زوج و ANOVA استفاده شد.یافته ها: شیوع هایپرکلسترولمی 25.8%، هایپرتری گلیسریدمی 14%، هایپرگلیسمی 7.8%، فشارخون سیستولی بالا 23.8% و فشارخون دیاستولی بالا 24% بود. میانگین شاخص توده بدنی 4.774±26.6 کیلوگرم بر مترمربع بود و 46% شاخص توده بدنی بالای 27 داشتند. بیشترین درصد هاپیرکلسترولمی، هایپرتری گلیسریدمی و قندخون بالا مربوط به گروه سنی بالای 50 سال و افراد متاهل بود.نتیجه گیری: سطح کلسترول، تری گلیسرید و نیز شاخص توده بدنی همبستگی مثبت و معنی داری با تمامی عوامل خطر بیماری عروق کرونر دارد.